HABER ARŞİVİ

Ziyaret Dolu Bayramlara

Ziyaret Dolu Bayramlara

Elda Ela


Ramazan ayının nasıl geçeceği düşünülürken bayram geldi bile. Nasıl da geçti onca gün, hiç anlamadım desem yalan olmaz. Bir haftadır bayram yoğunluğu gözlemliyorum insanlarda; alışveriş merkezleri tıklım tıklım, sokaklar, mağazalar da keza öyle. Herkes kıyafet ve sevdiklerine hediye alma telaşında. Fakiri, zengini bütçesine uygun yerler için düşmüş yollara?

 Büyükanneler, büyükbabalar olunca daha da bir sabırsızlıkla bekliyor insan sanki bayram sabahlarını. Çocukken farklı bir anlamı vardı bayram günlerinin benim için. Sabahları bayrama özel yemeklerin yapılma telaşı, ardından mezarlık ziyaretinden gelen ev halkının kıyafetlerini değiştirerek sıraya girmesi, el öpmeler? En güzeli de verilecek harçlıkların hayalini kurmaktı herhalde. Bayram boyunca ziyaretimize gelen misafirlere ikramlar? Boş zaman yakalar yakalamaz mahalledeki yaşıtlarımızla dışarıda buluşarak komşu teyzelerimizi ziyaret edip şeker toplama turları? Verilen harçlıkları hesaplayarak leblebi tozu, çatapat, muzlu süt almalar? Hele bir muhallebici dedemiz vardı ki evinden çıkmasını dört gözle beklerdik o güzel muhallebilerinden tadabilmek için.

 Sonra yıllar hızla geçti. Ziyaretine gittiğimiz komşu teyzeler, komşu amcalar hızla terk ettiler bizi; büyükanne, büyükbabalarımız muhallebici dedemiz gibi. Dünün çocuklarıyken nasıl geçtiğini anlayamadan bugünün harçlık veren anne ? babaları oluverdik.

 Hızla akıp geçen yıllar değildi tabii, gelenekler de yıllarla birlikte renk değiştirdi. Önceden bayram günleri; uzun süredir bir araya gelememiş eş, dost, akrabanın birbirleriyle buluşma fırsatı yakaladığı zamanlar olarak algılanırken, günümüzde teknolojinin de iyice gelişmesiyle tatile kaçma zamanları olarak görülmeye başlandı sanki. Akrabalık bağları gitgide kopuyor mu ne?

 Şükürler olsun ki her bayram diğer bayramlar gibi misafir yoğunluğu yaşıyoruz, ama bayramın kapısını çalmadığı çok aile biliyorum. Belki kendi seçimleri, fakat bugünlerde de bir araya gelinemeyecekse ne zaman akrabalar, büyükler hatırlanacak, sadece telefonla bağlantıya geçmek yeterli mi? Sadece iş arkadaşları yeter mi insana, ya da sadece eşi, çocukları?

 Düşünmek lazım; elimizdeki değerleri kaybetmeden kıymetlerini bilmek, yokluklarıyla karşılaştığımızda da pişmanlık çekmemek adına hiç değilse bu özel günlerde unutmayalım anne babalarımızı, akrabalarımızı.

 Genellikle yaşlılarla vakit geçirmek nedense pek parlak fikir gibi gelmeyebiliyor ama onlardan öğreneceğimiz çok şey var. İnanın hiçbir şey beklemiyorlar; sadece hatırlanmak, güler yüz muhtaç oldukları şey.

 Anne babanızdan uzaksınız ve gidecek durumunuz mu yok? Her yerde huzur evi mevcut, çocuk esirgeme kurumları bulunuyor. Çocuğu varken kimsesizliğe muhtaç edilmiş ebeveynleri ziyaret edin bu günlerde, güldürün yüzlerini, hafifletin yürek sancılarını, kanayan yaralarına az da olsa merhem olun, hikayelerini anlatmalarına izin verin ki hafiflesin bir nebze yükleri. Kimsesiz çocukları ziyarete gidin, karşılarında sizi gördüklerinde kedi misali nasıl da hemen elinizi başlarına koymaya çalıştıklarını, şefkate, ilgiye ne kadar ihtiyaçları olduklarını bir de kendi gözlerinizle görün.

 Herkese ziyaret dolu bayramlar dilerim... . ..


2010-09-08 13:15:53


YORUMLAR
undisputed
2010-09-12 13:32:14
İnsanlar artık kendi ana babaları ile bile bayramlaşmıyor artık maalesef...






   

   

İDAM CEZASI GERİ GELSİN Mİ

EVET GELSİN
HAYIR GELMESİN